İşaret, rutin ve ödül, Charles Duhigg'in popülerleştirdiği alışkanlık döngüsünü meydana getiren üç somut parçadır. İşaret, beyni tetikleyen ipucudur: belirli bir saat, bir mekân, bir ruh hâli, bir kişi ya da hemen önce yaptığınız bir eylem. Beyne hangi otomatik davranışı çalıştıracağını söyler. Rutin, tetiklenen davranışın ta kendisidir — fiziksel bir hareket, zihinsel bir alışkanlık ya da duygusal bir tepki olabilir. Ödül ise döngüyü kapatan tatmindir; beynin bu diziyi hafızasına kaydedip gelecekte yeniden çalıştırmaya değer bulmasını sağlar. Bir alışkanlığı çözümlemek istiyorsanız bu üç bileşeni ayrı ayrı adlandırmak en pratik başlangıçtır: hangi işaret sizi harekete geçiriyor, rutin tam olarak ne ve karşılığında beynin peşine düştüğü ödül nedir? Kötü bir alışkanlığı değiştirmenin yolu da genellikle işareti ve ödülü sabit tutup yalnızca aradaki rutini yenisiyle değiştirmekten geçer. Zinciri Kırma bu üçlüyü bilinçli biçimde kurar: bir görevi her gün aynı işarete demirler, rutini basit ve tek dokunuşla tamamlanır kılar, tamamlanmayı da zincire eklenen görünür bir halkaya — elle tutulur bir ödüle — dönüştürür. Böylece üç bileşen arasındaki bağ her geçen gün pekişir.
İşaret-Rutin-Ödül
Alışkanlık döngüsünü oluşturan üç bileşen: davranışı başlatan işaret, davranışın kendisi olan rutin ve beyne tekrarı öğreten ödül.