Alışkanlık tetikleyicisi, bir davranış zincirini başlatan işarettir; davranış bilimindeki adıyla ipucu. Her alışkanlık bir tetikleyiciyle açılır, çünkü beyin otomatik rutinleri havada değil, tanıdık bir sinyale bağlı olarak çalıştırır. Araştırmacılar tetikleyicileri genellikle beş türe ayırır: zaman (sabah 7:00), mekân (mutfağa girmek), duygusal durum (can sıkıntısı ya da stres), diğer insanlar (belirli bir arkadaşı görmek) ve hemen önce gelen eylem (dişini fırçalamak). Bu son tür özellikle güçlüdür, çünkü zaten var olan bir davranışı yeni bir alışkanlığın işareti haline getirmenizi sağlar. Bir tetikleyiciyi fark edemezseniz onu tasarlayamazsınız; kötü alışkanlıkların çoğu görünmez ipuçlarına — bildirim sesi, kanepe, belirli bir saat — bağlı kaldığı için sürer. Anahtar, iyi bir davranış için tetikleyiciyi bilinçli, tutarlı ve açık kılmaktır. Zinciri Kırma tam da bunun üzerine kuruludur. Bir alışkanlığı sabit bir bağlama — aynı saate, aynı yere, aynı önceki eyleme — demirlediğinizde, tetikleyici her gün güvenilir biçimde ateşlenir ve tamamlanma görünür bir halkaya dönüşür. Zaman geçtikçe zincirin kendisi de bir işarete dönüşür: onu görmek, davranışı hatırlatan ve harekete geçiren tetikleyici olur.
Alışkanlık Tetikleyicisi
Beyne otomatik bir davranışı başlatmasını söyleyen işaret — zaman, mekân, duygusal durum, önceki bir eylem ya da yanınızdaki insanlar gibi tanınabilir bir sinyal.