En sık duyulan rakam 21 gündür, ama bu bir efsanedir: 1960'larda estetik cerrahi hastalarının yeni görünümlerine alışmasıyla ilgili bir gözlemden türemiş ve zamanla alışkanlık oluşturmaya yanlışça uyarlanmıştır.
Daha sağlam veri, University College London'da Phillippa Lally ve ekibinin çalışmasından gelir: katılımcıların bir davranışı otomatik hale getirmesi ortalama 66 gün sürmüş, ama aralık kişiden kişiye ve alışkanlığın zorluğuna göre 18 ila 254 gün arasında değişmiştir. Bir bardak su içmek hızlı otomatikleşir; her gün koşmak çok daha uzun sürer.
Önemli olan çıkarım şudur: tek bir gün kaçırmak süreci ciddi biçimde bozmaz — aynı çalışma, ara sıra kaçırılan günlerin uzun vadeli otomatikleşmeye zarar vermediğini buldu. Asıl belirleyici, gün sayısını saymak değil, sürekliliği korumaktır. Zinciri Kırma bu yüzden mükemmel bir seri yerine sürdürülebilir tutarlılığa odaklanır: bir günü kaçırdığınızda zinciri sıfırlamak yerine pas ve onarım haklarıyla devam etmenizi sağlar, çünkü 66 güne ulaşmanın yolu ilk sürçmede vazgeçmemekten geçer.